sobota, 1 września 2018
Uroki naszej okolicy
Opisując uroki Ukrainy, Słowacji, Węgier, trzeba utwierdzić Państwa w jakiej pięknej okolicy mieszkamy. Wędrując po terenach położonych nad naszą życiodajną Jasiołką można czuć się jak w raju. Wspaniałe łąki kserotermiczne z ogromnym bogactwem gatunkowym /szałwia, dziewanna, kozibród, krzyżownica, jaskry, jastrzębce, żmijowiec/. Na stadionie w Niżnej Łące ogromne stanowisko macierzanki - szkoda że zostało skoszone ponieważ jest to ziele wykorzystywane jako przyprawa kulinarna. Po skoszonej trawie nad rzeką dostojnie spaceruje para bocianów. Staw tętni życiem, pięknie kwitną grążele, a w nich malowniczo pozują do zdjęć kaczki. nPrzy drewnianym Kościółku, w rurach odwadniających, urzędują liski, a dookoła bogactwo przyrodnicze: akacje, lipy, nostrzyki, ślazy, wyżpin.
Przydroża wiodące do Św. Rozalijki pięknie ukwiecone: krwiściąg , szałwia lepka, dzwonki, nawłoć; a w rowie: trzcina , pałka i dorodne okazy skrzypu. Z trawy w rowie badawczo wygląda sarenka, a studzienka tonie w krwistym krwawniku lekarskim i zbożu. Przy kościółku Św. Rozalii można prowadzić zajęcia z przyrody, uwzględniając cztery pory roku.
Jasiołka w zależności od pogody może mieć kolor srebrny, brązowy, zielony, złoty i niebieski. Często w jej wodach szukają pożywienia bociany białe i czarne, czaple siwe i białe, żurawie, pliszki i kaczki.
Mieszkamy w pięknej okolicy i pięknym kraju, tylko trzeba to docenić i poznać.
Maria Walczak
wtorek, 21 sierpnia 2018
Ciekawy grzyb
Piestrak jadalny (Choiromyces meandriformis) – po prostu z natury – "polska trufla".
Oryginalnego grzyba, podobnego do trufli, przyniósł do mnie kolega Stanisław z lasu bobrzeckiego, ale dla pewności zrobiłam zdjęcia i wysłałam do naukowców z BdPN, prosząc o pomoc w rozpoznaniu tego gatunku. Moje przypuszczenia się potwierdziły - gatunkiem tym jest piestrak jadalny, nazywany białą truflą. Grzyb ten wygląda jak duży ziemniak, pogryziony jest przez ślimaki /zdj./ o twardym owocniku pachnącym kukurydzą. W przekroju widać marmurkowy wzór /na zdj./ - nie ma wyraźnej skórki, wierzchnia warstwa bywa gładka, koloru szarobiałego. Preferuje podłoże gliniaste z towarzystwem buków. Nadaje się do spożycia, jest bardzo smaczny, gotowany, smażony i suszony. Nasze lasy są zasobne w ciekawe gatunki, tylko trzeba mieć oczy szeroko otwarte i zatrzymać się na chwilę.
Maria Walczak
piątek, 10 sierpnia 2018
Polsko-Słowackie spotkanie 28 lipca 2018 r.
Szefowa Stowarzyszenia Nasza Wrocanka, pani Ania, zorganizowała wycieczkę połączoną ze spotkaniem towarzyskim zaprzyjaźnionych miejscowości Wrocanki i Hankowiec.
Przewodnikiem duchowym był nasz ksiądz proboszcz Jan Nigborowicz, a przewodnikiem turystycznym był sam pan wójt Marek Klara.
Myślę, że takie spotkanie z wójtem – świetnym historykiem i znawcą tych terenów przygranicznych – pozwoliło spojrzeć na władzę z innej strony. Jadąc przez nasz piękny Beskid podziwialiśmy przyrodę i odwiedziliśmy Cmentarz Wojenny w Grabiu. Nasz wójt dobrze włada językiem słowackim dlatego też był naszym tłumaczem, a wiadomości dotyczące zabytków oraz historii miejscowości budziły zachwyt uczestników. Fajnie mieć mądrego wójta.
Zwiedzanie Słowacji rozpoczęliśmy od Bardejova i Kupeli. W Bardejovie zauroczyła nas bazylika św. Idziego i rynek starego miasta. Kupele Bardiovskie – jak na kurort przystało – piękne: pełne zieleni domy wczasowe odnowione, znakomite wody mineralne. Zrobiliśmy tam wspólne zdjęcie pod pomnikiem Cesarzowej. Przysmak z Kupeli to oblatki o różnych smakach, kupując je zgubiłam portfel, ale miałam szczęście, bo znalazła go uczciwa pani, która szukała mnie wśród turystów, a poznała mnie po zdjęciu z dowodu i portfel odzyskałam. Serdecznie podziękowałam i pomyślałam, że na świecie jest wiele uczciwych, wspaniałych ludzi, co jeszcze bardziej ociepliło wrażenia ze Słowacji.
Ale największym rarytasem okazał się drewniany kościół pw. Św. Franciszka z Asyżu w Hervartowie, wpisany na listę dziedzictwa UNESCO. Ściany kościoła pokryte pięknymi malowidłami, przedstawiającymi historie biblijne. Obok kościoła rosną wiekowe lipy, a cały teren ogrodzony kamiennym murem znajdującym się nad potokiem.
Końcowym etapem zwiedzania były Hankovce - miejscowość naszych przyjaciół. Jest to ładna, mała miejscowość licząca 400 mieszkańców, szkołę, starostwo, dom ludowy, dom pogrzebowy i dwa kościoły: rzymskokatolicki i ewangelicki. W kościele uczestniczyliśmy w nabożeństwie ekumenicznym sprawowanym przez naszego proboszcza, ks. Z Hankowiec i pastora ewangelickiego.
Pogoda dopisała, humory też, a w lesie przy domku letniskowym zostaliśmy zaproszeni na ognisko słowacko-polskie.
Fajnie jest mieszkać na przygraniczu - potwierdziło to udane spotkanie i poznanie kawałka historii słowackiej, dzięki ogromnej wiedzy naszego wójta i super organizatorki Ani.
Dziękujemy!
M. Walczak
sobota, 4 sierpnia 2018
Nasze ziółka
Wspominam warsztaty dla nauczycieli i przewodników 22-23 czerwca 2018 r. w Wołosatem
W programie były:
1. Obserwacje gwiezdnego nieba. Nie odbyło się w plenerze ponieważ niebo było zachmurzone, ale zajęcia jako program multimedialny teoretyczny z diaporamą gwiezdnego nieba i pokazem gwiazdozbiorów przedstawił pan Pavol Duris.
2. Rośliny bieszczadzkie w ekosystemach "krainy dolin" i w odniesieniach kulturowych - prowadzone przez znakomitego botanika Adama Szarego. Zajęcia teoretyczne i terenowe dotyczące zbiorowisk roślinnych krainy dolin. Było o dawnym wykorzystaniu roślin w kuchni oraz o karpackiej tradycji ziołolecznictwa. Wystąpienie "Między wierzeniami a symboliką roślin", oraz rozważania na temat czym się różni dawny związek człowieka ze światem roślin od dzisiejszego. Rozpoznawanie roślin w terenie, zbiór i wykonanie naparu oraz degustacja.
Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że na naszych podkarpackich cudnych łąkach i terenach nadrzecznych znajduje się cała apteka i mnóstwo przypraw. Zachęcam do uczestnictwa w tego typu zajęciach zielarskich prowadzonych przez BdPN.
fot. Maria Walczak
poniedziałek, 30 lipca 2018
Pomoc żywnościowa. Podprogram 2017 – efekty
Subskrybuj:
Posty (Atom)